سیستمهای گرمایش خانگی را میتوان به دو دسته غیرفعال و فعال تقسیم کرد. سیستمهای هوای اجباری با استفاده از فن، هوای گرمشده را در سراسر شبکهای از کانالها به گردش درمیآورند و روشی فعال محسوب میشوند. اما رادیاتورها اجزای منفعل در سیستمهای گرمایشی هستند که از اصول انبساط حرارتی برای انتقال گرما از طریق لولهکشی به منظور گرم کردن خانه استفاده میکنند.
اصول کار رادیاتور:
ایران رادیاتورها با استفاده از دو اصل تابش و همرفت، هوای داخل خانه را گرم میکنند. رادیاتور با استفاده از انرژی تابشی، گرما را از طریق امواج الکترومغناطیس به هوا منتقل میکند، شبیه به گرمای اجاق گاز یا آتش باز. اما سهم بزرگتر گرما در رادیاتور از طریق همرفت تامین میشود. هنگامی که انرژی تابشی، هوای مجاور رادیاتور را گرم میکند، هوای گرمشده بالا میرود و هوای سردتر را به سمت رادیاتور میکشد و باعث حرکت هوا میشود. این حرکت، جریانهای عمودیای را تشکیل میدهد که در سراسر اتاق حرکت کرده و هوای گرمشده را با خود حمل میکنند.
گرمایش رادیاتوری بخار یک فناوری قدیمیتر است که از دیگ بخار برای گرم کردن آب تا زمان تولید بخار استفاده میکند. دیگهای بخار میتوانند با برق، گاز طبیعی یا سوخت نفت کار کنند. از آنجایی که بخار به خودی خود بالا میرود، نیازی به پمپ یا دمنده برای توزیع هوای گرم از طریق سیستم لولهکشی به ایران رادیاتورها نیست. گرم کردن آب تا جوش آمدن و تولید بخار زمانبر است، به این معنی که این سیستمهای رادیاتوری ممکن است گرما را به طور مداوم تأمین نکنند و باعث گرم و سرد شدن اتاقها به صورت پراکنده شوند.
رادیاتورهای آب گرم:
در خانههای جدیدتر، ایران رادیاتورهای آب گرم بعد از سیستمهای هوای اجباری در رتبه دوم قرار دارند. آب گرم از یک طرف وارد رادیاتور شده و قبل از خروج از رادیاتور در انتهای دیگر، در یک مدار بسته به گردش در میآید. هنگامی که گرما از آب به رادیاتور ساطع میشود، باعث خنک شدن آب میشود. با بازگشت به دیگ بخار، آب دوباره گرم میشود و چرخه ادامه مییابد. شیرهای تخلیه هوا که روی هر رادیاتور نصب شدهاند، هوای حبس شده را که مشکلی رایج در سیستمهای آب گرم است، آزاد میکنند.